Camaret-sur-Mer ligt strategisch goed voor de start van een oversteek richting Spanje. In de haven liggen redelijk veel boten met Nederlandse vlag. Zo ook de Lola, vertrekkers 2011 voor een rondje wereld. Daan, schipper (v) van de Lola maakt voor ons heerlijke club sandwiches. Mede op aanraden van de Lola gaan we naar het museum over de ´battle of the atlantic´, indrukwekkend.
Van Camaret-sur-Mer gaan we (een nachtje doorzeilen) naar Guernsey. Goed plannen, onderweg veel stroming. Eerst door het Chenal du Four en vervolgens bij Guernsey.
We komen ´s ochtends met laag water aan en gaan aan het wachtpontoon liggen en drinken koffie op de Willem II (gezellig!). Gedurende de ochtend komen er steeds meer boten binnen (w.o. veel Nederlandse vakantiegangers). We voelen dat we weer in de buurt van Nederland komen... De rij boten aan de wachtsteiger groeit en groeit (en wij liggen op de eerste c.q. laatste plaats).
Als rond half drie het water hoog genoeg staat om de Victoria haven binnen te varen, komt de havenmeester in actie. Een attractie om te zien hoe de vele (ongeduldige) schippers een plek toegewezen krijgen en één voor één achter/naast elkaar naar binnen sjeezen. De havenmeester en helpers blijven rustig en leiden alles in goede banen. We gaan als één van de laatste naar binnen en krijgen een top plek.
De eerste twee dagen zijn we met de boot bezig. Zeegras (?) van de schroef af halen, zeilmaker zoeken, grootzeil afhalen en naar de zeilmaker (twee banden, waar de latten mee vast zitten, zijn versleten en worden netjes vervangen). De waterpomp van de koelkast maakt geluid (moet hard werken) en we ontdekken dat de aanzuigslang behoorlijk verstopt zit. Eerst probeert Bart van bovenaf de verstopping te lijf te gaan, daarna gaat Marg het water in en probeert van onderaf beweging in de verstopping te krijgen, geen succes. De volgende dag gaat Bart het water in, maar ook hem lukt het niet. Dan moet de startaccu eruit gehaald worden zodat we bij de slang kunnen komen. De afsluiter (in geen jaren dicht geweest, doet ie het nog wel? WD40 doet wonderen) gaat dicht en de slang wordt eraf gehaald. Een nieuwe slang teruggeplaatst en de familie mossel en een klodder zeewier wordt uit de oude slang gehaald.
Na deze klussen tijd voor eilandverkenning: we doen met de bus een rondje eiland, het eiland heeft allerlei mooie baaien, rotskusten en Engelse landhuizen.
Saai en warm vindt Axel... maar de volgende dag is het feest als hij met Tico en Sil van de SeaMotions mag spelen. De komende dagen is harde wind en regen voorspeld. We borrelen en eten lekker (afhaal) Chinees met de SeaMotions.
Van Guernsey steken we over naar Portland Harbour, ruim 73 nautische mijlen. Nog geen 10 nm gevaren, en een hels gekraak vanuit de motorruimte. Na snelle check blijkt het de stuurautomaat te zijn die zo kraakt. Vanaf nu is het met het handje sturen, later blijkt een tandwiel in de interne versnellingsbak van de stuurautomaat versleten te zijn, en het onderdeel ligt in Nederland. Opsturen duurt een kleine week en dat vinden we het wachten niet waard. Terug er in monteren en verder met de hand sturen de laatste honderden mijlen.
Van Portland varen we naar Yarmouth (Isle of Wight). We komen om half vier aan maar de havenmeester roept al dat de haven bijna vol is. Hij heeft nog een plaatsje tussen twee palen naast een andere boegsprieter, vlakbij de brug over de rivier. We nemen de watertaxi naar land en genieten van het kleine oud Engelse plaatsje en eten in één van de vele inn´s.
Van Yarmouth varen we een klein stukje naar Portsmouth en gaan dezelfde middag naar de Spinnaker Tower voor een prachtig uitzicht (vanaf 110 meter hoogte) over de gehele Solent / Isle of Wight.
Van Portsmouth zeilen we naar Brighton, prachtig weer. Ook hier liggen de bezoekersstijger overvol maar gelukkig heeft de havenmeester een prachtige vingerstijger aan de oostkant, lekker rustig. Morgen Londen (over land)!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten