Picos de Europa

Vanuit A Coruña zijn we in één traject naar Gijón gevaren; het eerst stuk rondom de noordwestpunt met flink rommelig water; op de hoogte van Viviero de koers oostwaarts gezet, met een mooie lopende wind uit het noorden. ´s Nachts trekt het verwachte koude frontje over, compleet met regen. De volgende ochtend na het ronden van de kaap bij Gijón ligt er bij Gijón een enorme "all concrete" breakwater, het is bewolkt bij aankomst 28 uur later in de Puerto Deportivo van Gijon.

Hier ligt ook de Yucatan, we worden verwelkomd met een kop Hollandse erwtensoep met extra veel worst. Om kosten te drukken stelt de Yucatan voor deel te nemen in de door hen gehuurde auto voor twee dagen, we gaan de omgeving verkennen en gaan als eerste oostelijk, naar het havenstadje Cudillero.

Cudillero is van origine een vissersdorp, maar nu komen voornamelijk Spaanse toeristen van het mooie dorp en de haven genieten. De huizen zijn tegen elkaar aangebouwd in een nauwe bergdoorgang naar zee.

Terwijl de mannen van een kopje koffie genieten gaan Marcella, Marga en Axel het dorp in richting de uitkijktoren. Dat klinkt simpel, maar het dorp is tegen de berg gebouwd en ieder steegje is derhalve een trap.

Halverwege zwaaien we naar de achtergebleven baliekluivers / koffieklanten (waar zouden ze het over hebben?).

Boven zien we een typisch van deze omgeving begraafplaats. De doden worden niet in de grond maar bovengronds ‘begraven’ (hoe noem je het dan in het nederlands, een cementerio?...). De was hangt in de nauwe steegjes....

Op de weg terug stoppen we bij de vuurtoren op Cabo de Penas, waar we een schitterend uitzicht over de klippen van deze kaap waarop ie staat hebben.

De tweede dag gaan we naar de Picos de Europa, nationaal park met Unesco credentials (Wiki). Groen, groen, groen, hoge pieken met sneeuw (!), veel grotten, blauwe schimmelkaas, cider, wandelaars, pelgrims (op weg naar Santiago) en fietsers. We drinken koffie in een plaatsje waar de blauwe schimmelkaas, gerijpt in de grotten van het gebergte, Cabrales genaamd, wordt verkocht.

Dat moeten we proeven, en al gauw hebben we drie soorten kaas geproefd en heeft de eigenaar van het tentje een groot brok schimmelkaas en een fles wijn op tafel gezet. Bart vindt het lekker, de rest eet de blauwe schimmel met kleine brokjes. Erg zout en sterk van smaak. (Geef ons maar een brok Beemsterkaas...).

De doorlopende weg loopt langs de bergen en als je een zijtak de bergen in hebt, loopt het dood (in een wandelgebied of naar een dorpje).

We eten heerlijk in een bergdorpje, Sotres.

Op de weg terug doen we nog even Playa de Ribadesella aan.

Terug bij de boot moeten we verhalen, naar een ander pontoon. Uit Frankrijk komt de komende dagen een 22-tal boten binnen (uit een regatta) die graag bij elkaar willen liggen en uitgerekend aan de steiger waar wij aan liggen.